Postindustrialne miasto Marl w Niemczech nosi ślady kryzysu gospodarczego, który nastąpił po upadku przemysłu wydobywczego. Place miejskie wypełniają publiczne rzeźby świadczące o minionym bogactwie, otoczone budynkami użyteczności publicznej będącymi brutalistycznymi arcydziełami. Tutaj koń stoi samotnie. Koń jest niemal statyczny, lecz mimo swojej względnej nieruchomości pozostaje jedynym źródłem życia obecnym w tym opustoszałym miejskim środowisku. Dzieło przygląda się archetypicznym formom publicznych rzeźb jeździeckich, a szerzej kwestionuje zastosowanie, kody i autorytet dzieł sztuki w przestrzeni publicznej.