Wspomnienia te skupiają się na Kcey, pełnej energii młodej kobiecie o portorykańskich i afroamerykańskich korzeniach. Jej zaraźliwa energia i wyjątkowo ujmujący śmiech stały się jej znakiem rozpoznawczym, wypełniając każde pomieszczenie energią i radością. Już jako dziecko Kcey, pełna werwy i skora do psot, zapowiadała siłę, którą miała później wykazać; z czasem stała się cenioną członkinią Sił Powietrznych. Wspomnienia jej matki, ojca, siostry, przyjaciela z dzieciństwa i towarzysza broni ukazują, jaka była Kcey — od jej zaraźliwego śmiechu po ukochane chwile spędzone pod afgańskim niebem o zachodzie słońca. Każde wspomnienie świadczy o życiu przeżytym z pasją. Jednak nadchodzi tragedia: podczas wojny rozbija się samolot, a Kcey ginie w katastrofie. Zmagając się z tą druzgocącą stratą, jej bliscy miotają się między rozpaczą a zaprzeczeniem, niekiedy szukając schronienia w pracy lub odrętwienia w alkoholu. Wspólnie przeżywając żałobę, odnajdują jednak pocieszenie we wspólnych wspomnieniach o promiennej Kcey.