Anita Malfatti pogrąża się w głębokiej rozpaczy po krytyce „Paranoia ou Mystification”, którą Monteiro Lobato skierował pod adresem jej słynnej wystawy z 1917 roku, uznawanej za początek ruchu modernistycznego w Brazylii. Anita próbuje przezwyciężyć największe rozczarowanie swojego życia. Jej najlepszy przyjaciel, Mário de Andrade, stara się pomóc jej uporać się z tym, co się wydarzyło, a z czasem zwraca się o pomoc do Oswalda de Andrade. Obaj próbują przekonać Anitę, by wzięła udział w Tygodniu Sztuki Nowoczesnej w 1922 roku.