Munir udaje się na odległą wyspę, by rozważyć desperacki krok. Dręczy go tajemnicza przypowieść przekazana mu przez matkę. W ciszy swojego odosobnionego azylu na wyspie spotyka enigmatyczną Valeskę i jej prostolinijnego, lecz lojalnego syna Karla. Choć pada niewiele słów, proste gesty życzliwości zaczynają przełamywać wzajemną nieufność. Ciężar Munira stopniowo zelżeje, a jego pragnienie życia odżyje.