Za pomocą nieistniejącego słowa „uchodźctwo” Lena Verhoeff i ja chciałyśmy wyrazić stan uchodźcy w drodze — zarówno emocjonalny, jak i fizyczny. W codziennych programach telewizyjnych oglądamy obrazy ludzi idących z bagażami i małymi dziećmi, o wyczerpanych twarzach. Nasz temat był jednak nieco inny. Fraza „samotna, ale nie osamotniona” pochodzi z autobiografii byłej holenderskiej królowej Wilhelminy, opublikowanej w 1959 roku, i opisuje jej życie — zawsze otoczoną gęstym tłumem ludzi na dworze, a mimo to nieustannie odczuwającą samotność. Dwa określenia — „samotna” i „nieosamotniona” — które wydają się synonimami, zostają tu za sprawą spójnika „ale” przedstawione raczej jako przeciwieństwo; przeciwieństwo określające nieistniejący rzeczownik.