Czując potrzebę uporządkowania niedokończonej relacji z ojcem, który zmarł nagle, gdy miała zaledwie czternaście lat, Shabnam postanawia skonfrontować się z matką i porozmawiać ze wszystkimi, którzy go znali. Pragnie wypełnić luki w swojej skąpej pamięci, by odkryć, że on zawsze był przy niej i wpływał na każdy etap jej życia, choć nie zdawała sobie z tego sprawy. Po trzydziestu latach jest teraz gotowa uznać ojca za część swojego życia, odkrywając jego znaczenie dla niej.