Grupa protestujących kręci rekonstrukcję historyczną w podupadałym domu z XVIII wieku, podejmując ostatnią próbę ocalenia go przed wyburzeniem. Wykorzystując zabieg filmu w filmie, satyryczny scenariusz Paula Merciera z upodobaniem zaciera granice między „prawdziwym życiem” a wydarzeniami odgrywanymi na ekranie, poruszając przy tym oszałamiająco szeroki wachlarz tematów, takich jak sztuka, prawda historyczna i ochrona zabytków. Film napędza anarchiczna energia i dynamiczna ścieżka dźwiękowa Mel Merciera.