„Nie pamiętam dnia, w którym zaczęły się moje sny, ale wiem, kiedy zaczęły się moje koszmary”. To słowa Rodaana Al Galidiego, pisarza, poety i azylanta. Wiele lat temu uciekł z rodzinnego Iraku i przez lata był zamknięty w różnych holenderskich ośrodkach dla uchodźców. Gdy jego wniosek o azyl zostaje odrzucony, ukrywa się w pokoju studenckim. Przechowuje tam wiersze napisane w Iraku oraz nowe teksty po holendersku, za które zdążył już otrzymać kilka nagród. Rodaan okazuje się czarującym, a zarazem melancholijnym człowiekiem. Szczerze opowiada o swoim życiu, inspiracjach i pasjach.