Z zamkniętymi oczami kobieta stoi w spokojnym bezruchu, a jej skóra staje się płótnem, na którym splatają się neutralne pigmenty. Tańczy i kładzie się, akceptując własną bezbronność, aż w końcu otwiera oczy i stawia czoła okrutnemu światu kryjącemu się w jej duszy.