Najliczniejsza subkultura jest bezimienna: to subkultura chłopców. Początkowo bezmyślnie naśladują rytuały i zwyczaje dorosłych mężczyzn. Chłopcy przeklinają, wznoszą toasty „za nieobecne tu panie”, aż stopniowo dorastają i sami stają się mężczyznami, wzorami do naśladowania dla kolejnego pokolenia chłopców. Bohater tego filmu montażowego, stworzonego z odnalezionych taśm, zatacza takie pełne koło: od dzieciństwa, przez zimowe wczasy w daczy przy kieliszkach wódki i pocztówkowy urlop w Turcji i Egipcie z rodzicami w latach 2000., po dorosłość i własną rodzinę.