Esejowa opowieść o wojnie z perspektywy trzech pokoleń kobiet — reżyserki, jej matki i babci. Rodzina, pochodząca z Doniecka — przemysłowego miasta na wschodzie Ukrainy — została wysiedlona w 2014 roku, gdy rozpoczęła się rosyjska wojna przeciwko Ukrainie. W 2022 roku ten sam wróg znów zaczął pukać do drzwi ich nowego domu — tym razem w Kijowie — i ponownie zniszczył wszystko, co rodzina z takim trudem odbudowała. Rzucona w limbo wygnania reżyserka (jest również narratorką filmu) zanurza się w kalejdoskopie wspomnień i opowiada o osobistych oraz wspólnych rodzinnych poszukiwaniach czegoś, czego można się trzymać w tych niespokojnych czasach.