W latach 90. w mieście Mar del Plata zaginęło i zostało zamordowanych około trzydziestu kobiet, z których większość była pracownicami seksualnymi. Za zbrodnie te obwiniono seryjnego mordercę, któremu nadano przydomek „El Loco de la Ruta”. Wszystkie śledztwa w tych sprawach były prowadzone bez przekonania i nieudolnie; stygmatyzacja ofiar była znacznie silniejsza niż dążenie do sprawiedliwości. W dekadzie naznaczonej bezkarnością i społecznym niezadowoleniem kobiety, z których większość nie była jeszcze zorganizowana, jako jedyne zabrały głos i wyszły na zimne ulice miasta, domagając się sprawiedliwości.