Abdul jest ostatnio zmęczony. Okazuje się, że jego żona Lela ma obecnie zachcianki ciążowe zwane „Ngidam”. Ma ochotę na coraz trudniej dostępne potrawy kuchni betawi. Jej prośby o „selendang mayang” (tradycyjną potrawę betawi) i „nasi ulam” udaje się spełnić. Potem jednak Lela prosi o trudną do zdobycia potrawę „sayur babanci” (konkretną potrawę warzywną). Abdul od kilku dni nie może jej znaleźć, mimo że przemierza całą Dżakartę. Ich trzecie dziecko ma być chłopcem — oboje czekają na niego po dwóch wcześniejszych córkach. Teściowa często przypomina Abdulowi o przesądzie, że niespełnione zachcianki mogą sprawić, że dziecko urodzi się ze znamieniem. Z pomocą przychodzą mu koledzy z pracy. Okazuje się, że zachcianki Leli nie są tak zwyczajne jak u typowej ciężarnej kobiety.