Beryl kupuje nową kamerę Digi Video i zaczyna obsesyjnie interesować się sztuką filmowania, wykorzystując ją do wyrażania swoich pragnień, marzeń i myśli w dzienniku wideo. Jako „cineastka par excellence” zgadza się sfilmować ślub przyjaciółki, wykorzystując okazję, by „popisać się filmowo”, co przynosi katastrofalne, a często przezabawne rezultaty.