SLUGFEST wyłania się jako pełne humoru, angażujące doświadczenie sztuk walki, które zagłębia się w „wewnętrzne feministyczne zmagania” charakteryzujące ostatnie lata i dekady. Jednak w przeciwieństwie do narracji opartych na podziałach film opowiada się za ideą jedności, podkreślając pilną potrzebę solidarności i głębszego wzajemnego szacunku w dyskursie feministycznym. Centralnym motywem filmu jest stylizowany, choreografowany trening sparingowy, który choć ma służyć wzmacnianiu poczucia własnej wartości i samopoznaniu, czasami może wymknąć się spod kontroli. To metaforyczne ujęcie nie dotyczy antagonizmu, lecz reprezentuje pełne pasji debaty, które napędzają postęp i zrozumienie, nawet gdy chwilowo wydają się wymykać spod kontroli. „W sztukach walki nie ma przegranej. Albo wygrywasz, albo się uczysz” — jak powiedziałby dziś Karate Kid.