Ten niewielki, osobisty i szczery eksperyment nakręcony za minimalny budżet zmontowano z 12 lat nostalgicznych materiałów archiwalnych i ironicznych żartów. Przeważnie za kamerą stoi Manfred. Towarzyszy spotkaniom Kristjana i jego pijackim rozmowom z samozwańczym pionierem kina, Eedim. Mistrz szachowy Eedi ledwo chodzi i nie słyszy, ale z goryczą szydzi z Kristjana za kręcenie filmów. Niezłomny marzyciel Kristjan wciąż wyobraża sobie dawno odłożony film o malarzu Jürim Arraku, nie tracąc nadziei, że pozostawi ślad w estońskiej kulturze.