Haj Lakbir zachował swoje dziedzictwo rolne, a nawet pracował nad jego rozwojem. Jest ojcem dwóch synów, którym nadał imiona Muhammad i Abdul Rahman, ma też córkę Al-Salhę. Ta ostatnia była faworyzowana przez ojca, który trzymał ją blisko siebie, zaczął zasięgać jej rady i polegać na niej w wielu sprawach, podczas gdy Muhammad i Abdul Rahman byli odsuwani na bok — wbrew zwyczajom i tradycjom wiejskiego świata, które dają pierwszeństwo mężczyznom przed kobietami. Al-Salhę wyróżnia to, że jest dojrzałą, bardzo inteligentną i wytrwałą kobietą, podczas gdy jej dwaj bracia cechują się ospałością i słabym charakterem. W toku wydarzeń pojawia się postać Bouchaiba, jednego z synów wioski. Jest lekkomyślny. Większość czasu spędza, włócząc się po barach i trwoniąc na prawo i lewo majątek ojca, Hajja Al-Muatiego. Ten młody człowiek chce poślubić Al-Salhę, ale jego prośba nie spotyka się z aprobatą ani Hajja Lakbira, ani Hajja Al-Muatiego.