Począwszy od 1982 roku, po izraelskiej inwazji na Liban, urodzony w Manchesterze muzyk zaczął obsesyjnie interesować się konfliktem na Bliskim Wschodzie. Jego muzyka, będąca mieszanką industrialu, hip-hopu, techno i dubstepu, zwykle pozbawiona tekstów, nie dawała się łatwo przypisać do żadnego stanowiska politycznego. Jednak jego propalestyńskie przekonania stanowiły główne źródło inspiracji. Jak wspomina szef pierwszej wytwórni płytowej Muslimgauze, z którą artysta współpracował przez dłuższy czas, o ich pierwszym spotkaniu: „Nie rozmawialiśmy o muzyce, rozmawialiśmy o polityce i całej sytuacji, która dała początek jego muzyce”. Łącząc nagrania audycji informacyjnych, rytmy wybijane na zestawie perkusyjnym, garnki i patelnie oraz klasyczne utwory instrumentalne, Muslimgauze zapoczątkował nowy styl muzyczny, który wówczas i później nie przypominał niemal niczego innego.