Aul Pakhraddina wyruszył na południe, by uciec przed samowolą rządów Goloshchekina, które odebrały mu bydło, i znalazł się w niebezpieczeństwie na piaskach Turkmenistanu. Przywódca klanu, Biy Pakhraddin, postanawia wrócić do karakałpackiego miasta Kungrad, by ocalić ludzi. Ludzie, zostawiwszy jurty na piaskach, pieszo wędrują z powrotem do nieznanego miasta, gdzie czeka ich nieznany los. Pakhraddin i jego żona Syrga, rozdawszy dzieciom ostatnie kawałki chleba, wysyłają je do miasta, a sami umierają z głodu na piaskach.