Rok 1957, Drapetsona, robotnicza dzielnica Pireusu. Katy czuje się przytłoczona daremnym, wyczerpującym i niemal absurdalnym codziennym życiem. Stara sukienka staje się pretekstem, by młoda dziewczyna spróbowała zrobić to, na co nie odważyła się jej matka: upomnieć się o prawo do życia, a nie jedynie egzystowania, lub przynajmniej do zwykłego spaceru po porcie.