Dwuczęściowy dokument o pierwszym półwieczu kina rosyjskiego: od jego narodzin do 1953 roku — śmierci Stalina i pierwszych oznak odwilży. Film przedstawia najważniejsze kamienie milowe w dziejach kina: jego początki jako rozrywki dla niewybrednej publiczności, wpływ I wojny światowej i rewolucji na proces filmowy, głównych mistrzów — Kuleshova, Vertova i Eisensteina — oraz ich odkrycia w dziedzinie języka filmu na przełomie lat 20. i 30. XX wieku. Opowiada o nadejściu dźwięku, ewakuacji radzieckiego przemysłu filmowego podczas II wojny światowej i bohaterskiej pracy wojennych ekip dokumentalnych, a także o ograniczeniu produkcji filmowej i pierwszych oznakach odwilży pod koniec lat 40. i na początku lat 50. Historycy filmu, krytycy sztuki, reżyserzy i scenarzyści umieszczają dzieje kina w szerszym kontekście, rozważając drogę, jaką kraj przebył od carskiej Rosji do państwa totalitarnego pod rządami Stalina.