Dziennikarz przeprowadza wywiad z generałem z Procesu kilka dni po klęsce w wojnie o Falklandy. Wypowiedź generała jest brutalnie szczera. To słowa, których żaden argentyński oficer wojskowy nie wypowiedziałby, nie wypowiedział ani nie wypowie. Chodzi o to, by wykorzystać jedno z uczuć, jakich wiele osób doświadcza podczas procesów oprawców: dziwne jest to, że nikt wprost nie przyznaje żadnej prawdy. Ironia tej historii opiera się na poczuciu potrzeby wysłuchania, połączonym z pewną świadomością moralną i polityczną.