W 2007 roku artysta Jaan Toomik mówi, że pomysły, które przyniosły mu sukces, już go nie pociągają. Chce zrobić coś nowego – pełnometrażowy film. Nie ma on jeszcze konkretnej formy, więc do czasu, aż ją nabierze, artysta tworzy szkice. Kręci filmy, maluje, analizuje, ale wszystko to przypomina echo przeszłości. Przyszłość skrywa się w jego wewnętrznym świecie, do którego nie wpuszcza innych. Sztuka rodzi się z samotności – to jego wniosek.