W latach 80. ceniony bajarz („Kadhikan”) zarabia na życie w tartaku, ukrywając swój talent artystyczny z powodu trudnej sytuacji. 17-latek przebywający w zakładzie dla nieletnich pragnie uczyć się od niego, a w jego staraniach wspiera go dyrektor placówki. Jego chęć poznania tej sztuki na nowo rozbudza w bajarzu wiarę w nią. W krótkim czasie między Kadhikanem a chłopcem rodzi się więź jak żadna inna, otwierająca przed nimi nowe perspektywy.