Spędziłem z nim 24 godziny. Widziałem, jak kręcił tyłkiem z przyjacielem. Szorował narożniki płytek. Jadł na lunch sałatkę jajeczną. Kupował środki czystości. Ćwiczył w studiu. Bawił się z dziećmi na trawie. W ogromnym teatrze omawiał teksty o scenach dekolonizacji. Zapalił jednego, może dwa. Problematyzował w autobusie. Rozbierał się na kanapie w moim domu. Spał, nie mieszcząc się w łóżku, bo byłeś za wysoki. Widziałem, jak rano słońce rozświetlało twoją skórę, i pożegnałem się. Uznałem, że zwykła sesja nie odda złożoności intymnego nagrania. Byłem więc jego podglądaczem przez 24 godziny. Bez przerwy.