Eksperymentalny film krótkometrażowy Yigal Borstein opiera się na książce Barucha Spinozy pod tym samym tytułem („Etyka”, po łacinie). Spinoza określał swoją teorię filozoficzną mianem „geometrycznej”; dlatego geometria jest również ważnym elementem wizualnym tego filmu. Burstein pokazuje, co dzieje się jednocześnie na czterech balkonach jednego budynku. Kamera rejestruje wydarzenia statycznie, bez ruchu, a z upływem czasu sceny przeplatają się za pomocą cięć skokowych. Budynek jest mikrokosmosem izraelskiego społeczeństwa, którego przedstawiciele zamieszkują poszczególne balkony: samotny pisarz, młoda kobieta i jej partner, rodzina z dziećmi mieszkająca z babcią, starsza para — a później także Arabowie, za którymi przybywają żołnierze IDF, by ich przepędzić.