Spojrzenie wstecz na gwałtowny konflikt między dwiema czołowymi postaciami muzycznej nowoczesności, Arnoldem Schönbergiem i Igorem Stravinskym, w pierwszych dekadach XX wieku. Choć Arnold Schönberg i Igor Stravinsky wywarli decydujący wpływ na czwartą ze sztuk, ich twórczość pozostawała diametralnie odmienna. Podczas gdy Austriak rozwijał metodę dodekafoniczną, stawiając dwanaście dźwięków skali chromatycznej w centrum techniki kompozytorskiej kosztem tonalności, jego rosyjski rywal opierał swoją twórczość na eklektyzmie stylistycznym. Ich zwolennicy utworzyli dwa przeciwstawne obozy, a obaj kompozytorzy — jeden ojciec Drugiej Szkoły Wiedeńskiej, drugi neoklasycyzmu — w ślad za swoimi sukcesami stali się symbolami konfliktu, który ze względu na czas trwania i intensywność odcisnął piętno na historii muzyki.