Szwedzki reżyser Mikael Kristersson nakręcił ten surowy, a zarazem piękny eksperymentalny dokument o dwóch europejskich sokołach. Przez dwa lata Kristerssonowi udaje się stworzyć narrację bez użycia narracji z offu ani muzyki, ukazując sokoły podczas poszukiwania pożywienia i wysiadywania jaj. Znaczną część filmu zajmuje jednak oglądanie świata z perspektywy sokołów — z dużej wysokości, z wieży kościelnej z XIII wieku, skąd obserwują one grabarza pielęgnującego wiejski cmentarz oraz chłopców z chóru, którym daje się we znaki długa procesja religijna. ~ Jonathan Crow, Rovi