Dziecko przyciąga bezruch natury poza miastem. Nastolatek, budząc się w zaroślach, wraca do przyczepy: do ciepła, opiekuna, psa. Jednak dudnienie na twardym betonie dochodzące z przebiegającej wyżej autostrady nie przynosi ukojenia. Drzewo obrasta ogrodzenie – trawy wyrastają spomiędzy popękanego i niszczejącego przemysłu. Jednostka poszukuje, przedzierając się przez krajobrazy i czas. Dorosłość prowadzi do lasu.