Podczas pandemii COVID-19 fotograf i reżyser Carel van Hees (2KM2 - het heden van de stad, IFFR 2006) jest zmuszony zamienić swoje mieszkanie w rotterdamskim bloku RVS w mały, własny świat. Budynek, pierwotnie wzniesiony jako dom dla samotnych kobiet pracujących, znany jest również jako Hunkerbunker (bunkier tęsknoty); teraz życie jego mieszkanek ogranicza się do ich mieszkań. Na dziesiątym piętrze van Hees poznaje Gerardę van Nimwegen, 106-letnią kobietę, która od pięciu lat nie opuszcza mieszkania. W ciągu długiego życia przetrwała wiele kryzysów, w tym grypę hiszpankę, biedę okresu międzywojennego i bombardowanie Rotterdamu — a mimo to nie straciła poczucia humoru. Berichten uit de Hunkerbunker to pełen czułości hołd dla niezwykłej mieszkanki, której życie zatrzymało się w mieszkaniu, w którym mieszka od 44. roku życia.