Autorka i reżyserka Fatma Belkıs odzyskuje filmowe artefakty dyskryminacji Kurdów w Turcji w wyjątkowym mikrometrażu Keje. Belkis sięga po odrzucone materiały z filmu Seyyit Han z 1968 roku, który uzyskał zgodę na dystrybucję od Tureckiej Komisji Cenzury Filmowej dopiero po tym, jak producent Abdurrahman Keskiner usunął każdą wypowiedź imienia głównej bohaterki — „Keje” — ponieważ było to imię kurdyjskie. Odrzucenie kurdyjskiego imienia było tylko jednym z tyrańskich przejawów egzekwowania oficjalnej polityki państwa, która bezwzględnie odmawiała Kurdom statusu grupy etnicznej. Belkis z odkupieńczą, operową swobodą przywraca więc wszystkie wypowiedzi tego imienia i splata je w rodzaj nieuchronnej, błyskawicznej odpowiedzi, umieszczając serię szybkich powtórzeń „Keje” między oryginalną sekwencją otwierającą Seyyit Han a końcowym napisem „Koniec”. Keje nie tylko wymyka się gatunkowym konwencjom, lecz także otwarcie im się przeciwstawia. I przywraca to, co odebrano.