Aszkenazyjczycy — Żydzi pochodzenia europejskiego — to „biali” w Izraelu. I podobnie jak większość białych w społeczeństwie wielokulturowym, uważają siebie za normę społeczną i nie myślą o sobie w kategoriach rasowych ani etnicznych, bo przecież dziś „czyż nie jesteśmy wszyscy Izraelczykami?”. Jidysz zastąpił hebrajski, wygnanie — okupacja, sztetl — kibuc, a staroświecką ironię — postmodernistyczny cynizm. Paradoks bieli w Izraelu polega jednak na tym, że Aszkenazyjczycy, historycznie rzecz biorąc, nie są do końca „biali”… Historia, która zaczyna się w Nadrenii, a kończy w Ziemi Świętej (a może odwrotnie?), ASHKENAZ przygląda się bieli w Izraelu i zadaje pytanie: Jak „inni” Europy stali się „Europą” innych?