Spacer po cienkiej granicy między rzeczywistością a wyobraźnią. Londyński pejzaż miejski, który jest prawdziwy, a zarazem niemożliwy. Alex Chandon wywraca Londyn do góry nogami i na lewą stronę w tym pomysłowym krótkim metrażu inspirowanym twórczością M. C. Eschera. Przechodnie spacerują pod wodnym niebem, gdy Tamiza rozciąga się na firmamencie, a samochody jeżdżą po dachu Waterloo Bridge, podczas gdy poniżej nabywcy książek przeglądają je, nie zdając sobie z niczego sprawy. South Bank zajmuje ważne miejsce w zachwycająco przekrzywionych wizjach, z obłąkańczymi ujęciami National Theatre i podziemi Queen Elizabeth Hall (ostoi deskorolkarzy, ukazanych tutaj skaczących w otchłań). The Hayward Gallery, St. Martin in the Fields i wiele innych londyńskich zabytków również zostaje surrealistycznie przekształconych. Złowieszcza muzyka Dark Poets i obrazy zniszczenia sugerują, że film powinien niepokoić, lecz w rzeczywistości efekt jest raczej zabawny niż niepokojący, a największą przyjemność ten krótki metraż czerpie z dostosowywania perspektywy, by rozpoznać słynne miejsca.