Rap? Brutalne słowa, społeczna kronika pozbawiona złudzeń w czasach politycznej poprawności i rozwodnionego konsensusu. Dwadzieścia lat po pierwszych nieśmiałych początkach w robotniczych dzielnicach Nowego Jorku rap narzucił swoją obecność także poza granicami. Je rap donc je suis (I Rap Therefore I Am) odwiedza pięć różnych miast, gdzie spotyka raperów kierujących się tą samą motywacją. W Paryżu i jego przedmieściach, Marsylii i jej dzielnicach, Algierze, Londynie czy Berlinie raperzy poruszają się, grają, nagrywają, uczą... A przede wszystkim mówią. Poza jakimkolwiek kontekstem promocyjnym współcześni heroldowie francuskiego hip-hopu, od La Rumeur po IAM, mówią o roli rapu, środowisku, w którym się narodził, nudzie, poczuciu przynależności do poświęconego pokolenia, narkotykach w dzielnicach miast, imigracji, rodzicach, aktorach politycznych i społecznych, policji, szkole, pisaniu, pieniądzach, gospodarce równoległej, przemocy...