Antonio Rezza i Flavia Mastrella to dwoje artystów, którzy traktują swoje ciała jak przedmioty. Ich dzieła są pochwałą przedmiotu w zestawieniu z podmiotem. Wykonawca jest ważniejszy niż autor. Rolą ekspresji artystycznej jest przedstawianie tego, czego nie ma. Kino jest niewłaściwą bronią, ponieważ trafiło w niepowołane ręce. Według dwojga artystów rozwiązaniem byłoby oddanie kina, podobnie jak całej sztuki, pod zarząd tych, którzy mają wyobraźnię i nie twardo stąpają po ziemi.