Wyreżyserowany przez Sam Pillsbury film z 1974 roku pokazuje Ralpha Hotere — jednego z najwybitniejszych artystów Nowej Zelandii — w chwili, gdy wokół jego twórczości narasta zainteresowanie. Dokument, określony przez Iana Wedde’a jako „klasyczny”, skupia się na powstawaniu przełomowego dzieła: wielkiego muralu, który Hotere otrzymał w zlecenie namalować dla Founders Theatre w Hamilton. Wywiady z przyjaciółmi i współpracownikami — poetami Hone Tuwhare i Billem Manhire’em, krytykami sztuki, urzędnikami i marszandami — przeplatają się z fascynującymi ujęciami Hotere’a przy pracy (w tym przy tworzeniu sztuki za pomocą kserokopii, czyli „kserografii”).