Była to jedna z największych zbrodni II wojny światowej: od 1941 do 1944 roku, łącznie przez 872 dni, trwały oblężenie i głodzenie Leningradu przez niemiecki Wehrmacht, działający na rozkaz Hitlera. Blokada pochłonęła ponad milion ofiar, z których większość zmarła z głodu. Niezliczeni głodujący ludzie, resztkami sił, pisali dzienniki, a kamerzyści filmowali sparaliżowane miasto. Świadectwa z piekła oblężenia — wiele nagrań filmowych, a przede wszystkim spisane wspomnienia, na których opiera się ten dokument zrealizowany z okazji 80. rocznicy wyzwolenia — pozostały po wojnie zamknięte na klucz. Głosy tych, którzy przetrwali ten straszny czas, nie miały być przez nikogo słyszane, ponieważ nie pasowały do patosu oficjalnie opiewanej bohaterskiej pieśni o Leningradzie. Większość nagrań pochodzi od kobiet. Autorki nie bały się ani wroga, ani Partii Komunistycznej czy Stalina, który często okazywał się nieudolny w zapewnianiu ludności zaopatrzenia.