Na przestrzeni dziesięcioletniej korespondencji listownej dwoje zaprzyjaźnionych kinomanów dzieli się przemyśleniami na temat niektórych kluczowych cech kina lat 90.: rozwoju wideo, potrzeby szybkości i oczywiście graniczącego z przepaścią poczucia globalnego lęku. Ale czy dekady mają w swoim czasie „kluczowe cechy”? Czy też przypisujemy im te właściwości dopiero z perspektywy czasu, próbując zrozumieć wszystko retrospektywnie? Tylko Leonard Nimoy zna prawdę.