Film opowiada o pięciu osobach, które straciły wzrok w konfliktach zbrojnych, i ukazuje fragmenty ich obecnego życia. Za sprawą otulającej kompozycji dźwiękowej, zawoalowanych materiałów archiwalnych, ujęć nakręconych przez samych bohaterów oraz wrażliwego podejścia do obrazu film zgłębia pamięć, percepcję i nasz stosunek do tego, co widzialne. Unikając widowiskowości, zachęca do usłyszenia tego, co często pozostaje niesłyszane, i do odczuwania w inny sposób. W epoce przesyconej obrazami ten dokument oferuje zmysłowe doświadczenie, w którym słuchanie staje się gestem oporu i nawiązywania ludzkich więzi.