Piemont (Włochy), XIX wiek. W Turynie ksiądz Don Bosco, pochodzący z ubogiej rodziny wiejskiej, całkowicie i z pasją poświęcił się wyciąganiu dzieci z marginesu społecznego z ulic i opiekowaniu się nimi. Nie tylko wyrwał je z ubóstwa, niewiedzy i społecznego wykluczenia, lecz także sprawił, że po raz pierwszy poczuły się kochane. Z niezwykłą wiarą i wytrwałością walczył, by pokonać przeszkody i pułapki, które na jego drodze stawiały władze świeckie i kościelne, chcąc przeszkodzić mu w osiągnięciu celu: założeniu Zgromadzenia Salezjanów, które zapewniłoby przyszłość tym dzieciom.