Podczas II wojny światowej, około 1944 roku, mieszkańcy Margraten, małej parafii w Limburgii, odkryli, że ich pola zostały wywłaszczone przez armię amerykańską. Wojsko wykorzystało je do pochówku poległych żołnierzy. Ponieważ napływ ciał wkrótce stał się niemożliwy do opanowania, poproszono młodych mieszkańców wioski o pomoc w pochówku ofiar wojny. Nikt nie mógł sobie wyobrazić, że ostatecznie w limburgijskim błocie stanie dwadzieścia tysięcy krzyży. '