Ragıp, absolwent Akademii Sztuk Pięknych, daje się zwieść starszemu malarzowi Feridunowi, który obiecuje mu karierę w sztuce. Wplątuje się w handel ludźmi we Francji, z którego wychodzi dopiero po latach. 25 lat później wraca do Turcji. Chce otworzyć pracownię i wejść na rynek, by zajmować się swoim głównym zawodem — malarstwem. Zaczyna też udzielać lekcji malarstwa. Ponieważ w czasie, gdy trudnił się handlem ludźmi, utracił wszystkie ludzkie uczucia, chce je odzyskać za pośrednictwem sztuki. Jednocześnie nasila się schizofrenia, przed którą próbuje uciec, i codzienne życie staje się dla niego nie do zniesienia. Ragıp przetrzymuje w piwnicy uczniów, których uczy, oraz osoby, których nie chce w swoim życiu, i zaczyna wykorzystywać ich jako materiał malarski.