Rozwój psychomotoryczny małego dziecka, obserwowany między 8. a 18. miesiącem życia, przypomina, jak szybko ta niezwykła zdolność do rozwoju człowieka zostanie osłabiona przez przykuwanie uwagi dziecka za pomocą ekranów, by jak najszybciej uczynić z niego jak najlepszą część społeczeństwa konsumpcyjnego. Film opiera się na rozbieżności między tym globalnym zjawiskiem poświęcania dzieci, którego katastrofalne skutki są dziełem mediów masowych, a „eksperymentalnym” językiem kina, którego nie da się sprowadzić do tego, co określa się mianem „gospodarki uwagi”.