W swojej prowokacyjnej nowej wizji egzystencjalnego science fiction Emre Busse zachęca widzów do zastanowienia się nad znaczeniem „spojrzenia” w doświadczeniu postczłowieka, zastępując oczy na twarzy otworem. Ten wstrząsający obraz i przejście od dosłowności do metafory zmuszają protagonistę do ponownego zdefiniowania własnych ludzkich pragnień, gdy na nowo wymyśla siebie. W tym nowym, surrealistycznym świecie dostosowywania pragnień seksualnych nie sposób nie zadać sobie pytania, dlaczego zaprogramowano nas tak, byśmy zadowalali się absolutnym minimum, jeśli chodzi o nasze najgłębsze pragnienia!