Na potrzeby tego filmu Herbert sfotografował oryginalny materiał 16 mm, klatka po klatce, kamerą 35 mm. Na ekranie o dominację rywalizują zmysłowość i seksualność, skojarzenia mityczne i profaniczne, ruch i bezruch, kadrowanie, światło, przysłona oraz kompozycja. Widzimy chłopca w pięknym świetle kontrowym, dziewczynę zwijającą się w promieniach słońca i doświadczamy egzystencjalnej oraz estetycznej nieuchronności fizycznego kontaktu. Herbert pozwala nam uczestniczyć w akcie patrzenia i maluje swoje modele jak portrecista.