Ayn Hawd to palestyńska wioska, która została zdobyta i wyludniona przez siły izraelskie podczas wojny w 1948 roku. W 1953 roku Marcel Janco, rumuński malarz i jeden z założycieli ruchu Dada, pomógł przekształcić wioskę w żydowską kolonię artystów i przemianował ją na Ein Hod. Ten dokument opowiada historię pierwotnych mieszkańców wioski, którzy po wysiedleniu osiedlili się zaledwie 1,5 kilometra dalej, na okolicznych wzgórzach. Tej nowej Ayn Hawd nie można znaleźć na oficjalnych mapach, ponieważ izraelskie prawo jej nie uznaje, a jej mieszkańcy, określani przez władze mianem „obecnych nieobecnych”, nie otrzymują podstawowych usług, takich jak woda, elektryczność czy droga dojazdowa. Debiut reżyserski Rachel Leah Jones to krytyczne spojrzenie na sztukę wywłaszczenia i kreatywność wywłaszczonych.