Hazem przybywa do Belgii po bolesnej podróży z Gazy. Elettra przyjeżdża do Brukseli, by studiować film dokumentalny. Ich pierwsze wspólne chwile rozbudzają pragnienie, by lepiej się poznać, a kamera staje się narzędziem, dzięki któremu mogą się nawzajem słuchać. Wygnanie i migracja wewnętrzna pozwalają im spotkać się tam, gdzie spojrzenie jest łagodniejsze i bardziej sprawiedliwe.