Gdy mała dziewczynka marzy, wyglądając przez okno, do domu wraca jej okrutny ojciec. Jest wigilia Bożego Narodzenia. Dziewczynka mówi ojcu, że myślała o babci i o tym, jak piękne były święta, kiedy babcia jeszcze żyła. Rozgniewany i zgorzkniały ojciec mówi jej, że rano ma wcześnie wyjść sprzedawać zapałki, bo inaczej może liczyć na lanie. Każe jej skupić się na sprzedaży zapałek i nie wracać do domu, dopóki nie sprzeda wszystkich. Potem żali się, że odkąd umarła jej mama, dziewczynka przysparza mu tylko bólu i kłopotów i ciągle mu zawadza.