Gdy mała dziewczynka marzy, patrząc przez okno, do domu wraca jej okrutny ojciec. Jest Wigilia. Dziewczynka mówi ojcu, że myślała o swojej babci i o tym, jak miłe były święta, gdy babcia jeszcze żyła. Rozgniewany i rozgoryczony ojciec mówi jej, że ma wcześnie wyjść sprzedawać zapałki, bo inaczej dostanie lanie. Każe jej skupić się na sprzedaży zapałek i mówi, że nie może wrócić do domu, dopóki nie sprzeda wszystkich. Potem utyskuje, że odkąd umarła jej mama, dziewczynka jest dla niego tylko źródłem bólu i kłopotów i ciągle mu przeszkadza.