Grupa studentów literatury otrzymała zadanie zbadania i poznania historii literatury w Tanjung Pinang. Podczas pobytu we wsi mieszkali w domu pewnej babci. Mahiah jest piękną kobietą. Syahdan zaczął się nią interesować. Mahiah nie zwracała jednak większej uwagi na jego zaloty. Bella, która o tym wiedziała, bardzo tego nie pochwalała. Pewnej nocy, przy pełni księżyca, Bella i Ali zobaczyli, jak Mahiah z powagą recytuje poezję, tańcząc na plaży. Nagle z karku Mahiah wyłoniła się postać kobiety. W tej samej chwili ukazała się jej prawdziwa twarz — twarz starej kobiety. Bella i Ali opowiedzieli o tym Syahdanowi, ale on wcale im nie uwierzył. Od tamtej nocy często nawiedzał ich przerażający terror.